Στο δρόμο για τη Γάζα

Το πρωινό στο Κάιρο έχει ομίχλη. Δύσκολα διακρίνεις τα κτίρια στην απέναντι πλευρά του Νείλου. Μόνο τα πολύ ψηλά ξεπροβάλλουν πάνω από το πηχτό μείγμα καυσαερίων από κακής ποιότητας καύσιμα και σκόνης από την έρημο.
 
Ανάμεσα στους πολίτες της Αιγυπτιακής Δημοκρατίας που προσπαθούν να βγάλουν το ψωμί τους, η τιμή του οποίου συνεχώς ανεβαίνει, τους αγχωμένους οδηγούς στη χαοτική κίνηση των δρόμων και τους τουρίστες που συνωστίζονται στα αξιοθέατα, κινούνται και 1362 ακτιβιστές από 43 χώρες, που ήρθαν να γράψουν ιστορία αλλά η πολιτική δεν τους κάνει τη χάρη.
 
Το Gaza Freedom March, η Πορεία Ελευθερίας για τη Γάζα, είναι μια πρωτοφανής για την Αίγυπτο, αλλά και όλη τη Μέση Ανατολή, εκδήλωση διεθνιστικής αλληλεγγύης. Σκοπός των συμμετεχόντων είναι με αφετηρία το Κάιρο, να μπουν στη Γάζα και να διαδηλώσουν προς το βόρειο, κλειστό από τους Ισραηλινούς, πέρασμα του Ερέτζ.
 
Σύμφωνα με το πρόγραμμα οι διαδηλωτές θα ακολουθούσαν το παράδειγμα του Μαχάτμα Γκάντι και του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, δηλαδή μια μη βίαιη, ειρηνική εκδήλωση που θα κατήγγειλε, όπως άλλωστε έκανε και ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν, ότι ο αποκλεισμός της Γάζας, είναι καταδικαστέος από την ανθρωπιστική πλευρά αφού στερεί από 1,5 εκατ. ανθρώπους βασικά είδη για την επιβίωσή τους.
 
Αφού η Αίγυπτος απαγόρευσε την πορεία, εδώ και μέρες στο Κάιρο οι συμμετέχοντες στο Gaza Freedom March προσπαθούν να εφαρμόσουν δυτικά “κόλπα” ακτιβισμού, πορείες, συγκεντρώσεις και πανό, απέναντι σε αστυνομικές δυνάμεις που δεν τα έχουν ξαναδεί. Το μόνο που τους σώζει ακόμη είναι η ξένη τους υπηκοότητα.
 
Τα στιγμιότυπα πολλά. Μια ομάδα πετάχτηκε έξω από το ιστορικό καφεζαχαροπλαστείο του Γκρόπι όταν η μυστική αστυνομία έκρινε ότι πολιτικολογούσαν. 300 Γάλλοι κατασκήνωσαν για μέρες έξω από την πρεσβεία της χώρας τους περιμένοντας λεωφορεία για τη Ράφα. Τα λεωφορεία ακυρώθηκαν. 200 άλλοι προσπάθησαν να ρίξουν στον Νείλο αναμένα κεράκια συμβολίζοντας τους 1400 νεκρούς της περσινής ισραηλινής επίθεσης στη Γάζα. Κατέληξαν να τα κρατούν αναμένα στριμωγμενοι σε ένα πεζοδρόμιο και κυκλωμένοι από μεγάλες αστυνομικές δυνάμεις.
 
Αμερικανοί προπηλακίστηκαν μπροστά από την πρεσβεία τους. Ογδοντάχρονοι ειρηνιστές έκαναν απεργία πείνας. Αλλοι στριμώχθηκαν σε αυτοσχέδια κελιά από κάγκελα, πάνω σε πεζοδρόμια ακόμη και μπροστά στο κτίριο του ΟΗΕ. Αλλοι συνελήφθησαν στο δρόμο της ερήμου. Από το τελευταίο δοκιμάσαμε κι εμείς, δύο δημοσιογράφοι από την Ελλάδα, το μερίδιο μας. Μας πήραν τα διαβατήρια και με αστυνομική συνοδεία μας οδήγησαν πίσω στο Κάιρο.
 
Η κυβέρνηση της Αιγύπτου υποχώρησε δίνοντας άδεια σε 100 ακτιβιστές να περάσουν, ανάμεσά τους και δύο Ελληνες από τους 29 της ελληνικής αποστολής. Ομως ενώ είχαν ανέβει στα λεωφορεία η διεθνής οργανωτική τους επιτροπή αποφάσισε ότι θα πάνε όλοι οι κανένας.
 
Τους αφήσαμε πίσω και ταξιδεύουμε τώρα στον δρόμο της ερήμου, δύο Ελληνες δημοσιογράφοι. Η σκόνη έχει κάτσει, αλλά η ομίχλη έχει συνεχίζεται, όχι στην ατμόσφαιρα, αλλά στις πολύπλοκες σχέσεις κυβερνήσεων, οργανώσεων, στρατών και πυρομαχικών που διαφεντεύουν τη μοίρα ενός πολιορκημένου λαού.
Ελπίζω το επόμενο ποστ να είναι μέσα από τη Γάζα.