Ράιχ και Οργόνη (Μέρος 'Β)

Παρατήρησε επίσης ότι στο σκοτάδι οι καλλιέργειες έμοιαζαν να εκπέμπουν γκρίζο μπλέ φως. Τα αντικείμενα γύρω φορτίζονταν με αυτή την ενέργεια και μπορούσαν να  επηρεάσουν το ηλεκτροσκόπιο. Συμπέρανε ότι αυτή η καινούρια άγνωστη ενέργεια προέρχεται από τον ήλιο και ότι η οργανική ύλη, όπως για παράδειγμα το σώμα μας,  μπορεί να την απορροφά και να την συγκρατεί.
 
Κατασκεύασε ένα κουτί για να συγκρατήσει αυτή την ενέργεια. Έπρεπε να έχει μεταλλικά τοιχώματα, επειδή η οργανική ύλη απορροφά την οργόνη (ενέργεια) και στρώματα οργανικής ύλης από έξω, και θα απορροφούσε κάθε ενέργεια που θα κατάφερνε να διαπεράσει το μέταλλο. Παρατήρησε μπλε φως στην καλλιέργεια που έκλεισε στο κουτί, αλλά προς μεγάλη του έκπληξη παρατήρησε το ίδιο μπλε φως στο κουτί και όταν είχε βγάλει την καλλιέργεια. Κατάλαβε ότι η οργόνη διαποτίζει και διεισδύει τα πάντα. Το κουτί του μάζευε  την ενέργεια από την εξωτερική οργανική ύλη και την έστελνε στο εσωτερικό του κουτιού, διαπερνώντας τα μεταλλικά τοιχώματα όπου βρισκόταν αιχμάλωτη, όπως ακριβώς αιχμαλωτίζεται και η θερμότητα στο θερμοκήπιο. Το κουτί της οργόνης δεν είναι άλλο από συσσωρευτής ενέργειας και αν άρρωστοι άνθρωποι καθίσουν στο εσωτερικό του κουτιού, θα επαναφορτιστούν ενεργειακά.
 
Ο Ράιχ ήταν απόλυτα πεπεισμένος για τη μεγάλη σπουδαιότητα της ανακάλυψής του, αλλά οι επιστήμονες της εποχής του, δεν την παραδέχτηκαν. Υποστήριξαν ότι οι φωτογραφίες “βιονίων” που είχε πάρει, ήταν στην πραγματικότητα απλά βακτήρια. Ο Ράιχ έλεγε ότι αν κοιτάξεις προσεκτικά τον γαλανό ουρανό, θα δεις κάθε τόσο ελαφρούς κυμματισμούς που προκαλεί η οργόνη. Οι επιστήμονες συμφώνησαν, αλλά υποστήριξαν ότι οι κυμματισμοί οφείλονταν στην κούραση των μυών του ματιού. Κάθε επιχείρημα του Ράιχ που “θεμελίωνε” την οργόνη, αντικρουόταν από τα επιχειρήματα των επιστημόνων, που τα εξηγούσαν διαφορετικά. Ο Ράιχ το πήρε πολύ στραβά, πείσμωσε και, πεπεισμένος ότι είχε απόλυτο δίκιο (εδώ είχε την κλασσική αντίδραση των κυριαρχικών κατά Μάσλοου, που εξετάσαμε σε προηγούμενο άρθρο), προσπάθησε να διαδώσει όσο περισσότερο μπορούσε τις ανακαλύψεις του. Η άποψή του ήταν ότι οι ασθένειες είναι ένα μπλοκάρισμα της διάχυσης της οργονικής ενέργειας στον οργανισμό. Έκανε κλινικές έρευνες σε ασθενείς με διαφορετικές ασθένειες και η ορμονοθεραπεία του έδειχνε ότι τους έκανε πάντα καλό. Απόκτησε αρκετούς οπαδούς, αλλά αντέδρασαν οι γιατροί, και η Ομοσπονδία Τροφών και Φαρμάκων, ενάντια στο κουτί οργόνης, λέγοντας, κυριολεκτικά, πως ο Ράιχ πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες,  τον μήνυσαν, δικάστηκε το 1956 και καταδικάστηκε σε δύο έτη φυλάκισης και πρόστιμο 10.000$. Πέθανε, πολύ απογοητευμένος,  από καρδιακή προσβολή ύστερα από οκτώ μήνες φυλάκισης. 
 
Μόνο μια προσεκτική και αμερόληπτη εξέταση των ισχυρισμών του Ράιχ από επιστήμονες μπορεί να μας φωτίσει πάνω στο αν ο Ράιχ είχε τρελαθεί εντελώς τα τελευταία 25 χρόνια της ζωής του ή αν είχε κάνει όντως μια μεγάλη ανακάλυψη. Η αλήθεια είναι ότι από τότε που πέθανε, πριν από 52 χρόνια, δεν έγινε καμία επιστημονική προσπάθεια για να καταδειχθεί αν είχε δίκιο ή όχι, οι ισχυρισμοί του απορρίφθηκαν απόλυτα και πετάχτηκαν συλλήβδην στα σκουπίδια.
 
Ο ίδιος ο Φρόυντ είχε μιλήσει για μια σεξουαλική ενέργεια, τη λίμπιντο, και την είχε περιγράψει ως κάτι που μπορεί να αυξηθεί, να μειωθεί, να εκτοπισθεί και να αποφορτισθεί, αλλά το 1925 απέρριψε την ιδέα ότι ήταν φυσική ενέργεια. Ο Ράιχ θέλησε να πάει πιο μακριά την ιδέα του Φρόυντ ισχυριζόμενος ότι είχε ανακαλύψει κάποια πρωταρχική κοσμική ενέργεια η οποία περιελάμβανε και την ενέργεια της λίμπιντο.  Το Δεκέμβριο του 1940, ο Ράιχ έγραψε στον Αϊνστάιν και τον Ιανουάριο του 1941 πήγε και τον είδε στο πανεπιστήμιο Πρίνστον. Συζήτησαν πολλές ώρες και ο Αινστάιν έδειξε ενδιαφέρον και αποφάσισε να ελέγξει επιστημονικά την ανακάλυψη του Ράιχ. Έλεγξαν μαζί το συσσωρευτή ενέργειας του Ράιχ, αλλά δεν κατέληξαν σε οριστικό συμπέρασμα, ενώ αλληλογραφούσαν για καιρό μετά το πείραμα. Η μεταξύ τους αλληλογραφία εκδόθηκε το 1953, πιθανότατα χωρίς την έγκριση του Αινστάιν, δεν κυκλοφόρησε όμως ποτέ στα ελληνικά και δεν κατάφερα να την βρω στο Διαδίκτυο. 
 
Δεν μπορώ να κρίνω εδώ τις θεωρίες του Ράιχ, συμφωνώ όμως με φανατικούς οπαδούς του (ανάμεσά τους οι Νόρμαν Μέιλερ, Ουίλλιαμ Μπάροουζ, Σολ Μπέλοου, Άρθουρ Τζάνοφ, Νόρμαν Μέιλερ, και πολλοί άλλοι, αναφέρω αυτούς που πιστοποιημένα μελέτησαν το έργο του, έκαναν οργονοθεραπεία και διαπίστωσαν οφέλη) πάνω στο ότι οι θεωρίες του απορρίφθηκαν, και από επιστήμονες,  χωρίς να κριθούν πραγματικά επιστημονικά. Πέρα από το ότι ήταν κομμουνιστής (στις εγκυκλοπαίδειες σήμερα αναφέρεται ως Φροϋδο-Μαρξιστής), η πολύ κακή του φήμη ήταν και απόρροια του πουριτανισμού της εποχής του. Ο Ράιχ μιλούσε πολύ για τη σπουδαιότητα της σεξουαλικότητας και η εποχή του δεν ήταν έτοιμη να αποδεχθεί τους ισχυρισμούς του, η σεξουαλική επανάσταση δεν είχε ακόμα φτάσει, θα ερχόταν λίγα χρόνια μετά το θάνατό του. 
 
(συνεχίζεται...)