Δυο λέξεις, πρωταγωνιστούν στο μετεκλογικό σκηνικό

το να μου προσάπτεις διάθεση για λογοκρισία είναι προβοκατόρικο (όπως και οι αναφορές σου σε «σαπούνι» και «φασισμό».

Το αρχικό μου σχόλιο ήταν επί της ουσίας (αξιοπιστία συλλογισμού σου). Επιλέγω να αμφισβητήσω τη σοβαρότητα του αναδεικνύοντας την -στιγμιαία ίσως- αδυναμία (προσπάθειας για) αντικειμενικής θεώρησης.

Σε ότι αφορά το «αιφνης», να υποθέσω ότι υπάρχει δοκιμαστική περίοδος για όποιον γράφεται μέλος εδώ. Σου είναι δύσκολο να υποθέσεις ότι αυτή είναι η πρώτη μου συμμετοχή και ότι δεν έχω διαβάσει τα άλλα άρθρα που αναφέρεις.

Λογοκρισία, «να σε κάνω σαπούνι», φασισμός! Whoah! Σε προσβάλλω ευθέως και σε απαξιώνω επειδή λέω το στοιχειώδες (άσχετα αν μπορεί να κάνω λάθος);

«Ηλίου φαεινότερο», «αυτό που όλοι αναγνωρίζουν και είσαι ο μοναδικός ίσως που δεν το βλέπει ή κάνεις ότι δεν το βλέπεις.», κ.λπ. --- Τα λες αυτά ως γνώστης της απόλυτης αλήθειας και εκφραστής όλων των ανθρώπων;

Μαγνήτη, μέχρι στιγμής έχεις:
- (α) δηλητηριάσει την αξιοπιστία του συλλογισμού σου με εμπαθή «χαριτωμενιά» (κι ας ειναι χιλιοειπωμένη)
- (β) υπονοήσει ότι το σχόλιο μου ήταν στοχευμένο, βασιζόμενος στο ότι δεν έχω σχολιάσει ... άλλους
- (γ) τραβήξει την κουβέντα στα άκρα με απίθανες υπερβολές, με τρόπο που αντιστοιχεί στο ποιός φωνάζει καλύτερα σε δια ζώσης κουβέντα
- (δ) αναφερθεί σε απόλυτες αλήθειες που μόνο εγώ δεν καταλαβαίνω ή είναι ηλίου φαεινότερες

οπότε, θα σε χαροποιήσω λέγοντας σου ότι δεν θα σχολιάσω ξανά ποστ σου επειδή (1) δε σε ενδιαφέρει να βουτήξεις τη γλώσσα στο μυαλό σου, (2) εύκολα, πολύ εύκολα, προσάπτεις σε κάποιον φασιστικές νοοτροπίες, και (3) επειδή δεν είναι παραγωγικό, συνυπολογίζοντας τα δύο προηγούμενα, να ασχολούμαι με κάποιον που αγοράζει μελάνι σε βαρέλια

άντε, καλή συνέχεια

Παρότι πηδάς με τρομακτική ευκολία από το ένα θέμα στο άλλο κάνοντας δύσκολο το διάλογο, θα σε ακολουθήσω γιατί δεν μου αρέσει να αφήνω σκοτεινά σημεία. Αφού, λοιπόν, 'λύθηκε' το θέμα του εάν η Ελλάδα είναι ή δεν είναι φορολογικός παράδεισος, ας δούμε λίγο τα νέα στοιχεία που αναφέρεις για τις επενδύσεις στην Ελλάδα.
Πρώτα απ' όλα εγώ δεν μίλησα γενικά περί εισροών ξένων κεφαλαίων στην Ελλάδα, ούτε για αύξησή τους ή μη. Σου ζήτησα να συμβουλευθείς τα για μένα απογοητευτικά στοιχεία ξένων άμεσων επενδύσεων στην χώρα. Μίλησα συγκεκριμένα για εισροές επιχειρηματικών κεφαλαίων, δηλαδή για παραγωγικές επενδύσεις, όχι για επενδύσεις χαρτοφυλακίου που είναι κυρίως κερδοσκοπικά κεφάλαια (αγορές μετοχών κλπ).
Πάλι, λοιπόν, κατέφυγες στην προσφιλή σου μέθοδο της παραπομπής σε άρθρα εφημερίδων που σχολιάζουν την επικαιρότητα και είτε αφορούν την επίδοση μιας χρονιάς (βλ Ισοτιμία για 2008 έναντι 2007) είτε ενός μηνός (Ελευθερία, για Σεπτέμβριο 2009). Λυπάμαι, αλλά αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα. Δηλαδή, εάν ένα μήνα είχες εκτίναξη ξένων άμεσων επενδύσεων και όλο τον υπόλοιπο χρόνο πτώση εσύ θα ήσουν ευχαριστημένος ;
Βεβαίως, κάπου στην έβδομη παράγραφο καταλήγεις πως 'Αυτό που φυσικά λείπει, είναι οι παραγωγικές επενδύσεις.
Οι καπιταλιστές όμως δεν είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι τα κέρδη τους!
Ως εκ τούτου δεν επενδύουν στην πραγματική οικονομία, αλλά εκεί που έχουν άμεσο, γρήγορο κι εύκολο κέρδος, χωρίς "πονοκεφάλους".' Αυτό που λες είναι σωστό για τη περίοδο που διανύουμε της οικονομικής κρίσης, της πλεονάζουσας παραγωγικής ισχύος και τις μαζικής εκτύπωσης πληθωριστικού χρήματος από τις κεντρικές τράπεζες, τάση που ευνοεί τις κερδοσκοπικές επενδύσεις. Δεν ήταν, όμως, πάντα έτσι. Ακόμη και τη περίοδο των 10-15 τελευταίων ετών που κυριαρχεί το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο σε όλες τις σφαίρες της οικονομικής δραστηριότητας, παραγωγικές επενδύσεις υπήρξαν και μάλιστα σε μαζική κλίμακα εκεί που εμφανίζονταν ευκαιρίες (βλ Κίνα, Ινδία, Αν. Ευρώπη κ.α.). Ακόμη και στις αναπτυγμένες οικονομίες είχαμε σημαντικές παραγωγικές επενδύσεις σε ορισμένους κλάδους. Το πρόβλημα είναι ότι στην Ελλάδα δεν είχαμε. Αύξηση μπορεί να σημειώθηκε κάποιες χρονιές, όμως από πολύ χαμηλά επίπεδα και αφορούσε κυρίως εξαγορές μεριδίων σε ΔΕΚΟ ή τράπεζες που ιδιωτικοποιούνταν. Το κυριότερο, όμως, είναι πως οι εισροές αυτές αντιστοιχούσαν σε πολύ χαμηλό ποσοστό του συνολικού ΑΕΠ της χώρας (1,5% του ΑΕΠ το 2008), κάτι που γίνεται ευδιάκριτο μόλις συγκρίνει κανείς τις εισροές ξένων άμεσων επενδύσεων στην Ελλάδα με αυτές άλλων ευρωπαϊκών χωρών ανάλογης οικονομικής εμβέλειας.
Μάθε, λοιπόν, αγαπητέ Μαγνήτη τα εξής : στην επταετία 2002-2008 το σύνολο των εισροών άμεσων ξένων επενδύσεων στην Ελλάδα ήταν 11,5 δισ ευρώ. Πολλά έτσι ; Ε λοιπόν δες τις αντίστοιχες εισροές σε άλλες χώρες την ίδια περίοδο : Φιλανδία 24 δισ, Πορτογαλία 25 δισ, Δανία 36 δισ, Αυστρία 50 δισ, Ιρλανδία 73 δισ, Ολλανδία 155 δισ, Βέλγιο 183 δισ και, κρατήσου, Λουξεμβούργο 544 δισ ! (βλ Η ελληνική οικονομία σε αριθμούς, 2009, www.economics.gr)
Φορολογικός παράδεισος λοιπόν η Ελλάδα ; Μα, θα μου πεις, φταίει η 'ανισόμετρη ανάπτυξη του καπιταλισμού' ; Όχι φίλε. Βεβαίως, ο καπιταλισμός πάντα ανισόμετρα αναπτυσσόταν. Όμως, είναι ακριβώς η ανισομερής αυτή ανάπτυξη που έπρεπε να ευνοήσει μία οικονομία λιγότερο αναπτυγμένη όπως η ελληνική στην προσέλκυση παραγωγικών κεφαλαίων. Και εμείς βλέπουμε πως την τρέχουσα δεκαετία τα κεφάλαια πάνε σε πολλαπλάσιο βαθμό σε οικονομίες είτε ισοδύναμες είτε περισσότερο αναπτυγμένες από εμάς. Πάντως, όχι σε εμάς. Να γιατί είναι απογοητευτικά τα στοιχεία της ΤτΕ.
Και τώρα στα πολιτικά ερωτήματα που έθεσες. Το ΠΑΣΟΚ έχει προβάλλει ένα όραμα να αλλάξει την οικονομία και το κράτος σε μία φιλικότερη προς τον πολίτη και το περιβάλλον κατεύθυνση. Δεν ξέρω πόσο το πιστεύει και εάν θα μπορέσει να το υλοποιήσει. Φυσικά, δεν μιλά για κοινωνική επανάσταση αν αυτό θέλεις να ακούσεις. Μιλά για πολλές μικρές ανατροπές αστικοδημοκρατικού χαρακτήρα. Τα μισά να κάνει απ' όσα έχει υποσχεθεί νομίζω ο τόπος θα βγει κερδισμένος. Το πρόβλημα είναι ότι η νέα κυβέρνηση έχει πέσει, ας μου επιτραπεί η έκφραση, μέσα στα σκατά της υπερχρέωσης και καλείται τώρα να ανατάξει δημοσιονομικά τη χώρα καθαρίζοντας την κόπρο του Αυγεία. Νομίζω η αριστερά πρέπει να ασκήσει εποικοδομητική κριτική και να μην είναι σκέτη άρνηση γιατί θα φάει πάλι τα μούτρα της. Οφείλει να πιέσει το ΠΑΣΟΚ να προχωρήσει σε ουσιαστικές αλλαγές ώστε να αναλάβει τη σκυτάλη όπου αυτό θα σκοντάφτει ή θα υπαναχωρεί. Για να πιέσει όμως αποτελεσματικά πρέπει να έχει συμμετοχή - όπου αυτό είναι δυνατό - όχι απλά να ασκεί κριτική από την απέναντι όχθη. Και αυτό σημαίνει συγκεκριμένες προτάσεις, όχι λόγια του αέρα και γενικόλογα συνθήματα που κουράζουν τον κόσμο. Από αυτά έχουμε όλοι χορτάσει νομίζω. Σε αυτό το πεδίο πάνω μπορεί και πρέπει να κτισθεί η ενότητα πρώτα ανάμεσα στις τάξεις των εργαζομένων και των συνειδητοποιημένων πολιτών και ακολούθως στους κόλπους της αριστεράς. Τα έργα και οι αγώνες θα σφυρηλατήσουν τη πολυπόθητη ενότητα, όχι οι διακηρύξεις αρχών και οι προγραμματικοί στόχοι. Διαφορετικά νομίζω θα έχουμε δέσει το κάρο μπροστά από το άλογο..