Διάλογος για την Αριστερά

Είναι αναμενόμενο στο "διάλογο για την αριστερα" να υάρχουν από όλα: Κατ' όνομα αριστεροι, κομμουνιστές, αναρχικοί, βολεμένοι, σοσιαλδημοκρατές κλπ,κλπ,κλπ. Μεγάλος ο μπαχτσές και όλους τους χωράει!

Αυτούς που δε χωράει, είναι πολιτικά απολιθώματα σαν το Stefano στα σχόλια, που με τη φρασεολογία του εμφυλίου και με την "καλυψη" του αγωνιστή-πατριώτη πατέρα του (κατά δήλωση του βέβαια) εναρμονίζεται με τους βασανιστές της Μακρονήσου και της Γυάρου για να κάνει "κριτική" στο ΚΚΕ!

Φίλε Στέφανε! Γύρνα στην πεζη δουλίτσα σου και μην σκοτίζεσαι τόσο με το ΚΚΕ ή με την αριστερά! Δε σου πάει βρε παιδί μου!

Αν και η μαρξιστική ιδεολογία, ο σοσιαλισμός και ο κομμουνισμός απευθύνονται στις πλατιές μάζες εργαζομένων -και τελικά θα ωφελήσουν και το δικό σου είδος πολιτικού απολιθωμάτος- μην ασχολείσαι με πράγματα που δεν καταλαβαίνεις και που σου έχουν κάνει το μυαλό τυρόπιτα! Άστο για άλλους, δεν πιάνει πλέον!

Δ.

η κρίση στην αριστερά είναι αναπόφευκτη γιατί:

1) οφείλει την ύπαρξή της στον καπιταλισμό. Πολιτεύεται ως "αντί" χωρίς να προβάλει μία συνεκτική πρόταση

2) Όλες οι απόπειρες αριστερής διακυβέρνησης απέτυχαν με παταγώδη τρόπο. Βλέπε Βόρειος Κορέα και Κούβα.

3) Ο πυρήνας της αριστερής ιδεολογίας είναι τρύπιος. Η άποψη, ότι η εισοδηματική ισότητα είναι η ιδανική ουτοπία, είναι αυθέρετη, καθόλου προφανής, καθόλου πιστηκή και δεν έχει αποδειχτεί ποτέ. Γιατί ο τεμπέλης να παίρνει τα ίδια με τον εργατικό;

Προφανώς δεν είμαι αριστερός, αλλά μου αρέσουν οι συζητήσεις εκτός πλαισίου. Είναι ατυχές που η αριστερά που αυτοπροβάλεται ως η πρόοδος και το όραμα, στην ουσία δεν έχει τίποτα ενδιαφέρον να προτείνει. Πιστεύω ότι ένας βασικός λόγος γιατί οι άνθρωποι δεν σκέφτονται πέραν του καπιταλισμού έιναι γιατί ο διάλογος αναλώνεται στο γιατί η αριστερά κάνει λάθος! Είναι τόσο δύσκολο πια να γίνει ένας διάλογος για τον ιδανικό κόσμο, που να μην στρέφεται γύρω από την αριστερά;

Ο καπιταλισμός περνά κρίση εμμηνόπαυσης αφού ολοκληρώθηκε... μέσω τις τεκνοποιήσεως του ρεαλιστικού σοσιαλισμού (τρίτος δρόμος).
Η αριστερά είναι αδύνατον να ενηλικιωθεί για να φθάσει σε κάτι αντίστοιχο.
Η αριστερά έχει την (κατάρα)του μη ολοκληρωμένου .
Αυτό το σύνδρομο την κατατρέχει από τότε που γεννήθηκε ως ιδεολόγημα φιλοσοφικό,πόσο την τελευταία περίοδο που έχει το προνόμιο του εναλλακτικού προσανατολισμού έναντι του κατεστημένου πολιτικού λόγου λοιπόν.
Συνυπολογίζοντας την αποτυχία του αριστερού Σταλινικού μορφώματος γίνεται θεωρητικά και πρακτικά ακόμη πιο δυσδιάκριτη στον απλό πολίτη ως εφαρμοσμένη πολιτική ιδεολογία.
Πόσοι Άνθρωποι συμφωνούν ότι ο Σοσιαλισμός και η ευρύτερη Αριστερά έχει θετικά θεωρητικά στοιχεία στην καθημερινότητα μας,αλλά δεν την εμπιστεύεται με την ψήφο του.
Θέλω να πώ ότι η Αριστερή ιδεολογία βασίζεται σε αρχές που κοσμούν τις θέσεις του Ανθρώπου που έχει ρομαντικές πανανθρώπινες ρίζες μόνο όταν το στομάχι του είναι γεμάτο.
Μόνο όταν σεξουαλικά είναι χορτάτος.
Μόνο όταν έχει καταλάβει την μηδαμινή αξία τις ύλης.
Εν ολίγοις όταν είναι ένας Άνθρωπος αλτρουιστής.
Όταν λοιπόν είναι δεδομένη η απαξίωση του Ανθρώπου στην ύλη μόνο και τότε μόνο μπορεί να χωνέψει την υποχρέωση από το κόμμα απέναντι του θετικά.
Το πρόβλημα τις αριστεράς λοιπόν είναι πολλή πιο σοβαρό απο αυτό που δείχνει.
Ας μήν ξεχνούμε τον Καστοριάδη που έλεγε για τον Σταλινικό Σοσιαλισμό ότι κατά ουσία είναι ένας Γραφειοκρατικός Καπιταλισμός.
Και οι δογματικοί του υποστηρικτές έχουν Υπαρξιακή ιδεολογική θέση.
Πιθανόν οι περισσότεροι θα αυτοκτονούσαν αν κάποιος τους έπειθε ότι αυτό το σύστημα εξουσίας δεν είναι πραγματικά Σοσιαλιστικό.
Η Αριστερά στη πατρίδα μας έμεινε από στόχους.
Στηρίχθηκε στόν Εργάτη μα ο Εργάτης έγινε αφεντικό (αυτοαπασχολόυμενος).
Στηρίχθηκε στόν Αγρότη και ο Αγρότης έγινε (επιδοτούμενος).
Στηρίχθηκε στον Υπάλληλο που έγινε καλοπληρωμένος Δημόσιος Υπάλληλος και σχεδόν πάντα ξεκούραστος.
Η Αριστερά σε βάθος χρόνου έχασε την ψυχή τις το εργατικό και Αγροτικό τις ελατήριο,και η πτώση τις ουσιαστικά οφείλεται στην μετάλλαξη τις ίδιας τις βάσης τις.
Ο Καπιταλισμός αφού εκμεταλλεύτηκε την μικρή κοκκινοσκουφίτσα πήγε πρώτος στο μικρό σπίτι έφαγε την Γιαγιά και τώρα θα προσπαθήσει να φάει και την κοκκινοσκουφίτσα.
Τώρα εάν θα εμφανιστεί ο καλός κυνηγός είναι το ουσιαστικό ερώτημα.

Στην ιστορια της ανθρωποτητας δεν υπηρξε ποτε ιδανικη κοινωνια, παρα μονο μια κοινωνια λιγο καλυτερη απο την προηγουμενη.
Αυτο που καθοριζει καθε φορα "Το κοινωνικο Ειναι" ενος λαου σε οποιοδηποτε μερος του κοσμου, και σε οποιαδηποτε εποχη, ειναι οι σχεσεις ιδιοκτησιας (των μεσων παραγωγης πρωτα απ ολα)!Στην ιστορια του ανθρωπινου πολιτισμου η εννοια της ιδιοκτησιας αλλαζε μορφες αναλογα με την αναπτυξη των παραγωγικων δυναμεων οπως λεμε. Δεν ειναι δυνατον να θεωρουμε την ιδιοκτησια σαν κατι το αμεταβλητο, δεν μπορουμε να το θεωρησουμε σαν ατομικη υποθεση, ποσο μαλλον σαν κατι το "ιερον". Μπορουμε να βρουμε νεες μορφες ιδιοκτησιας, διαφορετικες απο αυτες που εχουμε γνωρισει μεχρι σημερα ?
Βεβαιως και μπορουμε !
Εχουμε μια τεραστια εμπειρια απο την οικοδομιση του σοσιαλισμου σε μια σειρα χωρες(και της καταρευσης του). Εκει θα βρουμε τεραστια αποθεματα γνωσης. Και την γνωση αυτη δεν μπορει καμια πιστη να την αναπληρωσει.Στη Δυση πρεπει να ξερουν οτι δεν νοειται καμια πολιτικη δραση χωρις να παρουμε υποψη μας τις εμπειριες αυτων των κοινωνιων. Και για να επανελθουμε στο θεμα της ιδιοκτησιας: Ο σοσιαλισμος κατερευσε Πρωτον γιατι εκει τα παντα ηταν τοσο πολυ ολων που δεν ηταν κανενος, και δευτερον το φορολογικο τους συστημα δεν βασιζοταν στον αριθμο των απασχολουμενων σε μια επιχειρηση, αλλα βασιζοταν οπως και εδω αναλογα με τα καθαρα κερδη της επιχειρησης. Το θεμα ειναι τεραστιο ! Περισσοτερα (κινδυνευοντας να παραβω την δεοντολογια) στο vostiniotismos
ΥΓ. Ο διαχωρισμος των ανθρωπων σε δεξιους, αριστερους κλπ ειναι οχι μονο αντιεπιστημονικος αλλα και υποπτος. Καλυτερα να πουμε οτι : "Ταξικη θεση δευτερα φυση"