Αν δεν έχεις, «πας» σαν το σκυλί στ' αμπέλι

 Των ΝΤΑΝΙ ΒΕΡΓΟΥ - ΑΡΗ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ

Οι Ελληνες συνεχίζουν να πληρώνουν από την τσέπη τους περισσότερα από κάθε άλλο λαό στον κόσμο (57% των δαπανών) και ακολουθούν οι πολίτες σε Μεξικό και ΗΠΑ.

Δεδομένου ότι για την Ελλάδα δεν έχει ακόμη βρεθεί ένας «Ομπάμα» που θα ρίξει το βάρος στις δημόσιες δαπάνες, οι Ελληνες καλούνται να περιμένουν μήνες για μια απλή ακτινογραφία ή ένα ιατρικό ραντεβού, να συνωστίζονται σε νοσοκομεία χωρίς γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό, να χάνουν πολύτιμο χρόνο περιμένοντας το ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ (8 λεπτά στο εξωτερικό, με το 15λεπτο «είμαστε και ευχαριστημένοι» λένε εργαζόμενοι του ΕΚΑΒ), να ζουν με ασφαλιστικά ταμεία υπερχρεωμένα από αγορές φαρμάκων.

Δύο από τις καταγγελίες που έχει δεχθεί ο Συνήγορος του Πολίτη για την Υγεία και την Κοινωνική Αλληλεγγύη περιγράφουν χαρακτηριστικά προβλήματα:

1) Ασθενής νοσηλεύεται στη Σπάρτη, παθαίνει βαρύ εγκεφαλικό και έρχεται σε ιδιωτικό νοσοκομείο αφού δεν βρίσκεται Μονάδα Εντατικής Θεραπείας σε δημόσιο. Για οκτώ μέρες καλείται να πληρώσει 18.000 ευρώ και ο ΟΓΑ αρνείται να τον καλύψει. Θα χρειαστούν πολλαπλές παρεμβάσεις και αλληλογραφία ακόμη και για να παραδεχθεί το ΕΚΑΒ ότι έγινε προσπάθεια να βρεθεί ΜΕΘ σε δημόσιο νοσοκομείο. Ο ΟΓΑ ακόμη δεν έχει πειστεί να πληρώσει ή να συνεννοηθεί με το ιδιωτικό νοσοκομείο, όπως ορίζουν νόμοι και δικαστικές αποφάσεις στην περίπτωση αυτή.

2) Και στην άλλη περίπτωση, ο ασθενής καταφεύγει σε ιδιωτικό νοσοκομείο όχι αυτοβούλως. Πάσχει από αιμορραγία στον εγκέφαλο, εισάγεται στο «Γ. Γεννηματάς» αλλά καταλήγει στο «Υγεία», αφού μόνον εκεί μπορούσε να γίνει η ειδική θεραπεία (εμβολισμός) για την περίπτωσή του. Ο λογαριασμός έρχεται 39.225,76 ευρώ, αλλά το ΤΑΠ-ΟΤΕ τού καλύπτει μόνον 8.804 ευρώ !

Αν όμως τα παραπάνω συμβαίνουν κοντά στο κέντρο, τι γίνεται στις πιο απομακρυσμένες περιοχές; Στο Νοσοκομείο της Κω οι γέννες γίνονται με την παρουσία ιδιωτών παιδιάτρων, αφού το νοσοκομείο δεν διαθέτει παιδίατρο, στα Χανιά πέντε κλινικές παραμένουν ακέφαλες από το 2004, στο Ρέθυμνο ο πολίτης πρέπει να κάνει υπομονή μέχρι και 1,5 μήνα για μια απλή ακτινογραφία.

«Λείπουν οι μισοί γιατροί που χρειάζεται το νοσοκομείο», λέει στην «Ε» ο Γιάννης Κοτσίδας, γυναικολόγος στην Κω. «Παιδίατρος δεν υπάρχει τους τελευταίους 18 μήνες. Κάνω γέννες με την παρουσία ιδιωτών παιδιάτρων, τα έξοδα των οποίων αναλαμβάνουν οι γονείς. Αν χρειαστεί ένα παιδί νοσηλεία, γίνεται στο νοσοκομείο με την επίβλεψη ιδιωτών παιδιάτρων.

Ακτινολόγος δεν υπάρχει. Ετσι, οι εξετάσεις γίνονται στα ιδιωτικά κέντρα, ενώ το νοσοκομείο είναι πλήρως εξοπλισμένο. Και το νοσηλευτικό προσωπικό παραμένει απλήρωτο».

Η Νίκη Μπαρδάτσου, αναισθησιολόγος στο Νοσοκομείο Χανίων «Αγ. Γεώργιος», πρόεδρος της Ενωσης Γιατρών ΕΣΥ Χανίων, μιλά για «έλλειψη οργανωμένων και αυτόνομων Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών, με τα περιστατικά να απευθύνονται στα εξωτερικά ιατρεία. Ο αριθμός ιατρών και νοσηλευτών του νοσοκομείου αναλογεί στο 40% των οργανικών θέσεων. Πέντε κλινικές παραμένουν τα τελευταία πέντε χρόνια ακέφαλες. Ελλειψη βασικού αναλώσιμου υλικού (γάντια, χαρτοβάμβακας κ.ά.) λόγω μεγάλου χρέους του νοσοκομείου στις προμηθεύτριες εταιρείες. Δεν διατίθενται κονδύλια για τις εφημερίες, με αποτέλεσμα να μένουν οι γιατροί απλήρωτοι ή να γίνονται περικοπές εφημεριών. Λείπει μαγνητικός τομογράφος και οι πολίτες οδηγούνται στα ιδιωτικά κέντρα. Η λίστα των χειρουργείων είναι ατελείωτη, ο χρόνος αναμονής για ραντεβού φτάνει τους 3 μήνες και ο ασθενής αναγκάζεται να αναζητήσει βοήθεια εκτός δημόσιου τομέα».

Το κυριότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει το Νοσοκομείο Ρεθύμνου είναι ξενοδοχειακό, λέει στην «Ε» ο Ανδρέας Ξανθός, πρόεδρος της Ενωσης Γιατρών ΕΣΥ Ρεθύμνου. «Από το 1996 έχει ξεκινήσει η επέκταση του νοσοκομείου, με την κατασκευή ενός νέου κτιρίου το οποίο θα στέγαζε την παιδιατρική κλινική, το ακτινολογικό, μικροβιολογικά εργαστήρια κ.ά. Τα τελευταία 13 χρόνια ωστόσο συνεχώς αναφύονται προβλήματα και δίνονται συνέχεια παρατάσεις».

Η έλλειψη προσωπικού είναι το δεύτερο μέγα πρόβλημα του νοσοκομείου. «Προβλέπονται σύμφωνα με το οργανόγραμμα του 1980 80 γιατροί, υπάρχουν 60 και χρειάζονται 135. Είκοσι πέντε θέσεις νοσηλευτών είναι κενές. Για μία απλή ακτινογραφία θώρακος θα πρέπει ο ασθενής να περιμένει έως 1,5 μήνα. Για πιο σύνθετα πράγματα ο χρόνος αναμονής είναι μεγαλύτερος. Ο αξονικός τομογράφος που κλείνει 14 χρόνια ζωής μονίμως λείπει προς επισκευή. Η Μονάδα Εντατικής Θεραπείας με 7 κλίνες μπορεί να λειτουργήσει τις μισές, αφού έχει ελλιπή στελέχωση».